|
Vere dignum est tibi grátias ágere, vere iustum est
te glorificáre, Pater sancte, quia unus es Deus vivus et verus, qui es ante
sæcula et pérmanes in ætérnum, inaccessíbilem lucem inhábitans; sed et qui
unus bonus atque fons vitæ cuncta fecísti, ut creatúras tuas benedictiónibus
adimpléres multás que lætificáres tui lúminis claritáte. Et ídeo coram te innúmeræ astant turbæ Angelórum,
qui die ac nocte sérviunt tibiet, vultus tui glóriam contemplántes, te
incessánter gloríficant. Cum quibus et nos et, per nostram vocem, omnis quæ
sub cælo est creatúra nomen tuum in exsultatióne confitémur, canéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro. A quien hiciste fundamento de todo y de cuya plenitud quisiste que participáramos todos. Siendo él de condición divina, se despojó de su rango, y por su sangre derramada en la cruz puso en paz todas las cosas; y así, constituido Señor del universo, es fuente de salvación eterna para cuantos creen en él. Por eso, con los ángeles y arcángeles y con todos los coros celestiales, cantamos sin cesar el himno de tu gloria: |
|
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi,
sancte Pater, semper et ubíque grátias agere per Fílium dilectiónis tuæ Iesum
Christum, Verbum tuum per quod cuncta fecísti: quem misísti nobis Salvatórem et
Redemptórem, incarnátum de Spíritu Sancto et ex Vírgine natum. Qui voluntátem tuam adímplenset pópulum tibi
sanctum acquírens exténdit manus cum paterétur, ut mortem sólveret et
resurrectiónem manifestáret. Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctus glóriam
tuam prædicámus, una voce dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias, Padre santo, siempre y en todo lugar, por Jesucristo, tu Hijo amado. Por él, que es tu Palabra, hiciste todas las cosas; tú nos lo enviaste para que, hecho hombre por obra del Espíritu Santo y nacido de María, la Virgen, fuera nuestro Salvador y Redentor. Él, en cumplimiento de tu voluntad, para destruir la muerte y manifestar la resurrección, extendió sus brazos en la cruz, y así adquirió para ti un pueblo santo. Por eso, con los ángeles y los santos, proclamamos tu gloria diciendo: |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Qui, primo advéntu in humilitáte carnis assúmptæ,
dispositiónis antíquæ munus implévit, nobísque salútis perpétuæ trámitem
reserávit: ut, cum secúndo vénerit in
suæ glória maiestátis, manifésto demum múnere capiámus, quod vigilántes nunc
audémus exspectáre promíssum. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et
Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ
cánimus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor
nuestro. Quien al venir por vez primera en la humildad de nuestra carne,
realizó el plan de redención trazado desde antiguo y nos abrió el camino de
la salvación; para que cuando venga de nuevo en la majestad de su gloria,
revelando así la plenitud de su obra, podamos recibir los bienes prometidos
que ahora, en vigilante espera, confiamos alcanzar. |
|
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Quem prædixérunt cunctórum præcónia prophetárum,
Virgo Mater ineffábili dilectióne sustínuit, Ioánnes cécinit affutúrum et
adésse monstrávit. Qui suæ nativitátis mystérium tríbuit nos præveníre
gaudéntes, ut et in oratióne pervígileset in suis invéniat láudibus
exsultántes. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et
Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ
cánimus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro.
A quien todos los profetas anunciaron, la Virgen esperó con inefable amor de
Madre, Juan lo proclamó ya próximo y señaló después entre los hombres. |
|
|
|
|
|
|
|
|
En verdad es justo darte gracias,
es nuestro deber cantar en tu honor himnos de bendición y de alabanza, Padre
todopoderoso, principio y fin de todo lo creado. Tú nos has ocultado el día y
la hora en que Cristo, tu Hijo, Señor y Juez de la historia, aparecerá,
revestido de poder y de gloria, sobre las nubes del cielo. |
|
|
|
|
|
|
|
|
En verdad es justo darte
gracias, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno. Te alabamos, te bendecimos
y te glorificamos por el misterio de |
|
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Quia per incarnáti Verbi mystériumnova
mentis nostræ óculis lux tuæ claritátis infúlsit: ut, dum visibíliter Deum cognóscimus, per
hunc in invisibílium amórem rapiámur. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum
Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum
glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno, Por Cristo, Señor
nuestro. Porque gracias al misterio de la Palabra hecha carne, la luz de tu
gloria brilló ante nuestros ojos con nuevo resplandor, para que conociendo a
Dios visiblemente, él nos lleve el amor de lo invisible. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Qui, in huius venerándi festivitáte
mystérii, invisíbilis in suis, visíbilis in nostris appáruit, et ante témpora
génitus esse cœpit in témpore; ut, in se érigens cuncta deiécta, in íntegrum
restitúeret univérsa, et hóminem pérditum ad cæléstia regna revocáret. Unde et nos, cum ómnibus Angelis te
laudámus, iucúnda celebratióne clamántes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro. Porque en el misterio santo que hoy celebramos, Cristo, el Señor, sin dejar la gloria del Padre, se hace presente entre nosotros de un modo nuevo: el que era invisible en su naturaleza se hace visible al adoptar la nuestra; el eterno, engendrado antes del tiempo, comparte nuestra vida temporal para asumir en sí todo lo creado, para reconstruir lo que estaba caído y restaurar de este modo el universo, para llamar de nuevo al reino de los cielos al hombre sumergido en el pecado. Por eso, unidos a los coros angélicos, te aclamamos llenos de alegría: |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Per quem hódie commércium nostræ
reparatiónis effúlsit, quia, dum nostra fragílitas a tuo Verbo suscípitur,
humána mortálitas non solumin perpétuum transit honórem, sed nos quoque,
mirándo consórtio, reddit ætérnos. Et ídeo, choris angélicis sociáti, te
laudámus in gáudio confiténtes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, nuestro
Señor. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi
semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Quia fidélibus tuis dignánter concédis quotánnis
paschália sacraménta in gáudio purificátis méntibus exspectáre: ut, pietátis offícia et ópera caritátis
propénsius exsequéntes, frequentatióne mysteriórum, quibus renáti sunt, ad
grátiæ filiórum plenitúdinem perducántur. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et
Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ
cánimus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro
deber y salvación, darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre Santo,
Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro. Por él concedes a tus
hijos anhelar, año tras año, con el gozo de habernos purificado, la
solemnidad de la pascua, para que, dedicados con mayor entrega a la alabanza
divina y al amor fraterno, por la celebración de los misterios que nos dieron
nueva vida, lleguemos a ser con plenitud hijos de Dios. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui fíliis tuis ad reparándam méntium puritátem,
tempus præcípuum salúbriter statuísti, quo, mente ab inordinátis afféctibus
expedíta, sic incúmberent transitúrisut rebus pótius perpétuis inhærérent. Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te
collaudámus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi
semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui nos per abstinéntiam tibi grátias reférre
voluísti, ut ipsa et nos peccatóres ab insoléntia mitigáret, et, egéntium
profíciens aliménto, imitatóres tuæ benignitátis effíceret. Et ídeo, cum innúmeris Angelis, una te
magnificámus laudis voce dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vítia cómprimis, mentem
élevas, virtútem largíris et præmia:
per Christum Dóminum nostrum. Per
quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt
Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne
concélebrant. Cum
quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne
dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro
deber y salvación, darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre Santo,
Dios todopoderoso y eterno. |
|
|
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est,
æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne
Deus: Quia ipsum in Christo salútis
nostræ mystérium hódie ad lumen géntium revelásti, et, cum in substántia
nostræ mortalitátis appáruit, nova nos immortalitátis eius glória reparásti. Et ídeo cum Angelis et
Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis
exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y
necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo
lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias
ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne
Deus: Quia per Fílii tui salutíferam
passiónem sensum confiténdæ tuæ maiestátis totus mundus accépit, dum
ineffábili crucis poténtia iudícium mundi et potéstas émicat Crucifíxi. Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis
univérsis, tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. Porque en la pasión salvadora de tu Hijo el universo aprende a proclamar tu grandeza y, por la fuerza de la cruz, el mundo es uzgado como reo y el Crucificado exaltado como juez poderoso. Por eso, ahora nosotros, llenos de alegría, te aclamamos con los ángeles y los santos diciendo: |
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias
ágere: Dómine, sancte Pater,
omnípotens ætérne Deus: per Christum
Dóminum nostrum. Cuius salutíferæ
passiónis et gloriósæ resurrectiónis dies appropinquáre noscúntur, quibus et
de antíqui hostis supérbia triumphátur, et nostræ redemptiónis recólitur
sacraméntum. Per
quem maiestátem tuam adórat exércitus Angelórum, ante conspéctum tuum in
æternitáte lætántium. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas,
deprecámur, sócia exsultatióne dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro. Porque se acercan ya los días santos de su pasión salvadora y de su resurrección gloriosa; en ellos celebramos su triunfo sobre el poder de nuestro enemigo y renovamos el misterio de nuestra redención. Por eso, los ángeles te cantan con júbilo eterno y nosotros nos unimos a sus voces cantando humildemente tu alabanza: |
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre:
Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hac potíssimum nocte
(die) gloriósius prædicáre, (sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre, )
cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnusqui ábstulit
peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit, et vitam resurgéndo
reparávit. Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis,
totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque
angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y
salvación glorificarte siempre, Señor; pero más que nunca en esta noche (este
día) (este tiempo) en que Cristo, nuestra Pascua, ha sido inmolado. Porque él
es el verdadero Cordero que quitó el pecado del mundo; muriendo destruyó
nuestra muerte, y resucitando restauró |
|
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre:
Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum
gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Per quem in ætérnam vitam fílii lucis
oriúntur, et regni cæléstis átria fidélibus reserántur. Quia mors nostra est
eius morte redémpta, et in eius resurrectióne vita ómnium resurréxit. Quaprópter, profúsis
paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ
virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine
dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación glorificarte siempre, Señor; pero mas que nunca en este tiempo en que Cristo, nuestra Pascua, ha sido inmolado. Por él, los hijos de la luz amanecen a la vida eterna, los creyentes atraviesan los umbrales del reino de los cielos; porque en la muerte de Cristo nuestra muerte ha sido vencida y en su resurrección hemos resucitado todos. Por eso, con esta efusión de gozo pascual, el mundo entero se desborda de alegría, y también los coros celestiales, los ángeles y los arcángeles, cantan sin cesar el himno de tu gloria: |
|
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre:
Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum
gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Qui se pro nobis offérre non désinit, nosque
apud te perénni advocatióne deféndit; qui immolátus iam non móritur, sed
semper vivit occísus. Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus
exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ
cóncinunt, sine fine dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación glorificarte siempre, Señor; pero más que nunca en este tiempo en que Cristo, nuestra Pascua, ha sido inmolado. Porque él no cesa de ofrecerse por nosotros, de interceder por todos ante ti; inmolado, ya no vuelve a morir; sacrificado, vive para siempre. Por eso, con esta efusión de gozo pascual, el mundo entero se desborda de alegría, y también los coros celestiales, los ángeles y los arcángeles, cantan sin cesar el himno de tu gloria: |
|
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre:
Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum
gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Quia, vetustáte destrúcta, renovántur
univérsa deiécta, et vitæ nobis in Christo reparátur intégritas. Quaprópter, profúsis
paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ
virtútes atque angélicæ potestáteshymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine
dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y
salvación glorificarte siempre, Señor; pero más que nunca en este tiempo en
que Cristo, nuestra Pascua, ha sido inmolado. Porque en él fue demolida
nuestra antigua miseria, reconstruido cuanto estaba derrumbado y renovada en
plenitud |
|
|
|
|
|
|
|
Vere
dignum et iustum est, æquum et salutáre:
Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum
gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Qui, oblatióne córporis sui, antíqua
sacrifícia in crucis veritáte perfécit, et, seípsum tibi pro nostra salúte
comméndans, idem sacérdos, altáre et agnus exhíbuit. Quaprópter, profúsis
paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ
virtútes atque angélicæ potestáteshymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine
dicéntes |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación glorificarte siempre, Señor; pero más que nunca en este tiempo en que Cristo, nuestra Pascua, ha sido inmolado. Porque él, con la inmolación de su cuerpo en la cruz, dio pleno cumplimiento a lo que anunciaban los sacrificios de la antigua alianza, y ofreciéndose a sí mismo por nuestra salvación, quiso ser al mismo tiempo sacerdote, víctima y altar. Por eso, con esta efusión de gozo pascual, el mundo entero se desborda de alegría, y también los coros celestiales, los ángeles y los arcángeles, cantan sin cesar el himno de tu gloria: |
|
|
|
|
|
|